حرکات دستها، پس از چشم، دست ما در ایجاد ارتباط نقش مهمى دارند. ارتباطى تنگاتنگ بین مغز و دست (اندیشه و کردار) وجود دارد. تحقیقات نشان مى دهد همه ما در هنگام حرف زدن از دستهایمان کمک مى گیریم و نمى توان کسى را پیدا کرد که بیش از ۱۵ ثانیه در حین صحبت کردن، به انگشتان و کف دست استراحت دهد.

و شاید جالب باشد بدانید که روزگارى حکم مرگ یا زندگى گلادیاتورها با پایین و بالا شدن انگشت شست (بدون هیچ کلامى) صادر مى شد و یا در صنعت هوانوردى بالا بردن انگشت شست یعنى اجازه پرواز و یا...

v    پس بد نیست کمى هم در مورد دست ها و حرکات آنها بدانیم:

v        اگر شخصى در حین صحبت با شما انگشت شست را در میان سایر انگشتان پنهان کرد، از موضوعى نگران است یا در واقع سعى دارد خود را پنهان کند.

v    دیدن دست باز شخصى که صحبت مى کند، ۲ برابر حس اعتماد، دوستى و مهربانى و خیرخواهى را در مقایسه با دیدن پشت دست ایجاد مى کند.

v    نشان دادن روى دست در حین صحبت، به معناى تردید در صحبت و یا پنهان کردن مطلبى است و معمولاً چنین شخصى، شریک تجارى خوبى نیست.

v    و کسى که دست باز خود را به طرف جلو حرکت مى دهد و سخن مى گوید، مى خواهد خود را از شر موضوعى خلاص کند:

v    در طى جنگ ویتنام «نیکسون» در یک مصاحبه تلویزیونى سعى داشت جوانان مخالف را آرام کند و قولهاى بزرگى مى داد. او درحالى که مى گفت: «من به شما قول مى دهم خواسته هایتان را عملى کنم» دائماً دستهایش را به طرف جلو فشار مى داد!!

v    فشار دادن کف دستها به هم و قفل کردن انگشتان روى هم یک نوع حالت تدافعى است.

v    اما نگاه داشتن دستها روى هم به شکل هرم نشانه آمادگى براى موافقت است.

v    مالیدن دستها به هم مى تواند معانى مختلفى داشته باشد، از جمله آنکه با گوینده به اشتراک و اتفاق نظر رسیده ایم.

v    دهان: فشار دادن لبها به یکدیگر به معناى عدم موافقت و نشانى از بى علاقگى شخص به صحبت کردن است.

v    گاز گرفتن لبها: عدم اعتماد به نفس، دستپاچگى و خجالت.

v    تماس دست با سایر نقاط بدن و یا اشیاء:

v    دست به سینه بودن: احتیاط، هوشیارى، نوعى حالت تدافعى و شاید هم فرار از سرم.

v    چانه را روى کف دست گذاشتن: عدم قبول شخص مقابل.

v    به آرامى برداشتن عینک از چشم و با دقت پاک کردن آن: شخص مى خواهد پیش از موافقت یا مخالفت با گوینده کمى فکر کند.

v    بازى کردن با برآمدگى بینى، توجه و فکر عمیق.

v    لمس یا مالش بینى: نشانه اى از شک و در مجموع نوعى واکنش منفى.

v    مالیدن اطراف چشم: ارزیابى یک پاسخ.

v    جمع کردن شانه ها: فرو نشاندن یک خشم درونى.

v    با نوک انگشتان به جایى کوبیدن و صدا درآوردن: پریشانى، خستگى و نوعى نگرانى.

v    مالیدن یقه لباس یا گردنبند و بازى کردن با آن: نوعى نا امنى.

v    مالیدن و لمس کردن پشت گردن: قرارگرفتن در شرایطى ناخوشایند.

v    نگاه داشتن سر با گرفتن بینى بین انگشت نشانه و شست: خستگى.

v    کشیدن نرمه گوش با انگشت شست و سبابه: ادامه تمرکز بر روى مطلب مورد نظر.

v    ...

v    خلاصه اینکه معنى و مفهوم و پیام حرکات بدن، دنیایى است که بهتر است کمى به آن دقیق تر باشیم و بدانیم که براى مثال لبخند زدن بسیار خوب است. اما «لبخندى بزرگ که دهان را تا پهلوى صورت باز مى کند و مدتى طول مى کشد تا عضلات چهره به حالت اولیه خود بازگردند و دهان بسته شود، لبخندى غیر واقعى و تصنعى معنا مى دهد!»