امروز در عصر حاضر ، ارتباطات شاید اولین عنصر و اساسی ترین اصل مورد نیاز بشر نباشد ولی به جراَت،روابط عمومی بنیادی ترین دانشها و مهمترین عامل پیشرفت انسان امروزی و شالوده و اساس دیگر علوم قرن حاضر است.امروز عصر عصر  اطلاع رسانی است و رابطه ای معنادار میان قدرت اطلاع رسانی حکومت هابا جایگاه آنها در جهان وجود دارد.

هر روز شاهد تحولی جدید در عرصه ای از زندگی هستیم، تحولی که التزام و تحکیم روابط و فعالیتها به خصوص در مواردی که به عنوان یک عامل نگهدارنده و بنیادی در یک جامعه مطرح است مولد بخش ها و فعالیتهایی می شود که به صورت مکمل و همراه نیازی واجب تلقی می شوند تا راه برای توسعه و بهبود  فعالیت های موجود همراه شود.

بی تردید توسعه و نوگرایی بشر،عامل بزرگی در جهت معرفی روابط عمومی به عنوان یک نیاز اصلی و عامل تاثیر گذاری در راستای بهبود وضع زندگی و سرنوشت انسان ها ست. در جوامع توسعه یافته وجود و کارکرد روابط عمومی یک پایه مستحکم در برقراری و پویایی آن جامعه محسوب می شود. چرا که تلفیقی از هنر و صنعت، علوم اجتماعی و روابط متقابل می باشد.

یک فرد فعال در حوزه روابط عمومی اگر درک مطلوبی از جامعه نداشته باشد هرگز راه موفقیت را طی نخواهد کرد مگر لحظه ای و اتفاقی.

تعریف مفهومی روابط عمومی:

تلاش برنامه ریزی شده و مداوم که به منظور ایجاد و حفظ حسن نیت و شناخت بین سازمان و مخاطبان آن صورت می گیرد.

تعریف کاربردی روابط عمومی:

روابط عمومی عبارت است از تلاش ها و اقداماتی آگاهانه، برنامه ریزی شده و سنجیده جهت استقرار و کسب تفاهم متقابل بین یک سازمان و گروه های مورد نظر آن.

روابط عمومی در هر سازمان چشم بینا ، گوش شنوا ، زبان گویای آن سازمان ، سیستم و پل ارتباطی بین مردم و مسئولین محسوب می گردد و سازمان را از نظریات، انتقادات و خواست های مخاطبان آگاه می سازد تا مدیریت سازمان را در اتخاذ تصمیم مناسب برای برآوردن نیازهای مخاطبان یاری رساند و در حقیقت باید مغز تجزیه و تحلیل گر افکار عمومی باشد و بتواند از داده ها، پیشنهاد های سازنده و همسو با افکار عمومی ارائه نماید.

وظایف روابط عمومی:

وظایف اصلی روابط عمومی به سه دسته طبقه بندی می گردد:

1- اطلاع رسانی

2-تبلیغ و ترغیب

3- مشارکت جویی،همگرایی و بهینه سازی امور